Fyrir rúmum tveimur árum var veröld mín svona: Ég í útældum náttfötum með úfið hár, hor- og slefslettur á sitthvorri öxlinni og kúk á puttunum eftir eina vel heppnaða sprengju frá nýjasta fjölskyldumeðlimnum … „Væri það ekki bara týpískt ef einhver myndi ákveða að kíkja í kaffi akkúrat núna!” hugsaði ég og horfði svo yfir…
























