Halla Tómasdóttir: „Margir glíma svo sannarlega við óendanlega erfið verkefni í sínu lífi“

Í byrjun mars varð ég fyrir því óláni að fótunum var kippt undan mér þegar ég hljóp yfir örsmáan og nær ósýnilegan hálkublett fyrir utan mitt eigið heimili. Ég lenti illa og mölbraut á mér hægri ökklann. Áverkarnir kröfðust viðamikillar aðgerðar og ísetningar tveggja platna og á annan tug nagla og skrúfa.


Hér má sjá Hægri ökkla að viðbættum varahlutum eftir aðgerð

Læknirinn útskýrði í framhaldinu fyrir mér að næstu tólf vikur mætti ég ekki svo mikið sem stíga í fótinn. Nú, þegar hyllir undir lok þess tímabils sem kunnugir sem ókunnugir töldu nær víst að myndi ganga fram af annars atorkusamri konu, þá langar mig að deila með ykkur dýrmætum lexíum sem í þessu verkefni hafa falist.

Að læra að biðja um og þiggja hjálp

Það er vissulega áfall fyrir fullfríska og sjálfstæða manneskju sem aldrei hefur brotið eitt einasta bein að missa getuna til að sjá um sig sjálf. Að þurfa að biðja aðra um aðstoð við að baða sig, klæða og næra var mér alls ekki auðvelt en það var lærdómsríkt að þurfa að gera það. Að átta sig á því að seiglu og sjálfstæði eru stundum takmörk sett og að öll þurfum við á öðrum að halda. Ég er óendanlega þakklát öllum þeim vinum og vandamönnum sem hafa heimsótt mig á rúmstokkinn og í sófann, fært mér andlega og líkamlega næringu, farið fyrir mig í útréttingar og sent mér góðar óskir og endalausa hlýju. Þið kennduð mér að þiggja hjálp með þökkum og ég er þakklátari en nokkru sinni fyrir að eiga svo marga góða að og að vera einstaklega vel gift.

Fótbrotin fermingarmamma

Að vera til staðar

Ýmsir sem standa mér nærri áttu von á því versta þegar athafnakonan sem alltaf er á fullri ferð varð skyndilega svo kyrfilega kyrrsett. Það rigndi yfir mig hugmyndum um hvað ég gæti gert til að drepa tímann, til að komast í gegnum að því er virtist óyfirstíganlega hindrun fyrir manneskju eins og mig, að gera ekkert af viti. Sjálf hafði ég af þessu nokkrar áhyggjur og sankaði að mér ábendingum um góðar bækur og vandað sjónvarpsefni og gerði áætlanir um fjölmörg verkefni sem ég ætlaði að nýta þennan tíma í. Ég ætlaði að vera dugleg, enda alin upp við að dugnaður sé mesta dyggðin. Ég hef í hreinskilni sagt komið bæði sjálfri mér og öðrum á óvart. Verkefnið sem ég fékk er líkamlega krefjandi og hversu mikið sem hugurinn reynir, þá hefur líkaminn sett mér skorður og ég hef fyrst og fremst verið dugleg að hvíla mig og setja bata í forgang. Ég hef vissulega notið þess að hafa tíma til að horfa, hlusta á og lesa fróðleik og skemmtiefni af ýmsum toga, en ég hef notið þess mest að vera bara til staðar. Vera til staðar þegar börnin koma heim úr skólanum, vera til staðar fyrir sjálfa mig, vera hvorki að fara né koma, heldur bara vera.

Að eiga alvöru samræður

Þegar fólk heimsækir mann á rúmstokkinn víkja innihaldsminni samræður eins og: “Er brjálað að gera?” eða “Hvað á að gera um helgina?” fyrir dýpri og þýðingarmeiri umræðum. Ég hef síðustu vikur átt sérlega nærandi samtöl við vini og vandamenn. Þegar manneskja liggur berskjölduð og bjarglítil í rúminu er auðveldara fyrir aðra að opna sig og taka þátt í dýpri umræðum um tilgang lífsins, hvað skiptir mann raunverulega máli og hvernig nýta má erfiðu verkefnin í lífinu til þess að vaxa og þroskast. Ég hef notið þess að þiggja hjálp og visku annarra og ég hef lagt mig fram um að gefa til baka í einlægni með þeim sem það þiggja. Góð vinkona mín og lærimóðir hefur oft haft það á orði að hún velji helst að vera í félagsskap sem leitar hratt í dýptina (friends who go deep fast). Ég held ég hafi aldrei skilið hana betur, enda er slíkur félagsskapur og þannig umræður sérlega nærandi.

Að setja sér mörk og segja nei án samviskubits

Það reyndist mér alls ekki auðvelt að þurfa að afboða mig í fjölmörg verkefni sem ég hafði tekið að mér frá Singapore til Svíþjóðar. Í fyrstu fann ég fyrir gríðarlegu samviskubiti yfir því að bregðast fólki og fyrirtækjum sem ég hafði unnið að undirbúningi með svo mánuðum skipti. Fjölmargir fengu svo til viðbótar þá hugmynd að þeir gætu bjargað mér frá því að missa vitið með því að biðja mig um að aðstoða sig og/eða taka að mér ýmis ný verkefni. Ég er öllu því fólki þakklát fyrir að hugsa til mín og sýna áhuga á að virkja mína hæfileika þó úr rúminu væri. Ég veit að allir meintu það vel. Ég tók hinsvegar strax þá ákvörðun að einbeita mér heilshugar að því augljósa verkefni sem ég stóð frammi fyrir og taka engin ný verkefni að mér fyrr en ég hefði sinnt því verkefni að ná heilsu á ný. Ég veit að margir urðu hissa á þessari ákvörðun minni og hversu fast ég hef staðið með henni. Ástæðan er ekki síst að í þessari stöðu fólst tækifæri til að læra að setja mörk og segja nei án samviskubits. Einn minn helsti kostur (sem er endalaus kraftur og áhugi á allskonar og öllu) verður nefnilega oft minn stærsti löstur (að gera endalaust og allskonar á kostnað sjálfs míns og þeirra sem mér þykir vænt um). Það felst mikið frelsi í því að geta sagt nei, að kunna sér takmörk. Ég bið ykkur sem upplifðuð höfnun að fyrirgefa, ég kem á endanum sterkari til baka og hef meira að gefa.

Að setja sig í spor annarra

Þegar ég starfaði í Bandaríkjunum sem starfsmannastjóri þá gerðum við þá kröfu til stjórnenda og starfsmanna að þeir gengju nokkra daga á ári í störf annarra. Við kölluðum þetta “Walk in my shoes days” og það sýndi sig að þetta jók auðmýkt okkar og skilning á mikilvægi allra starfa og starfsmannna fyrirtækisins. Ég hef síðustu vikurnar fengið einstakt tækifæri til að setja mig í spor þeirra sem ekki búa við þau forréttindi að ganga á tveimur jafnfljótum. Ég horfi nú öðrum augum en áður á þröskulda, þröng dyraop og sturtuklefa, svo fátt eitt sé nefnt. Sjónarhorn mitt er nú allt annað, auðmýktin meiri og skilningurinn á stöðu þeirra sem ekki búa við mín forréttindi er dýpri.

Að velja sér viðhorf

Vinir mínir hafa margir hverjir haft það á orði að það bjargi mér í þessum aðstæðum að ég sé svo jákvæð og bjartsýn að eðlisfari. Ég veit ekki hvort að það sé rétt mat vina minna að þetta séu eðlislægir eiginleikar í mínu fari, en ég veit að ég VEL frekar jákvæðni en neikvæðni og frekar bjartsýni en svartsýni. Staðreyndin er að ég hefði getað fengið miklu erfiðara verkefni og margir glíma svo sannarlega við óendanlega erfið verkefni í sínu lífi. Ég gleymi því ekki í eina mínútu að vera þakklát fyrir að hafa fengið þetta verkefni, sem hefur kennt mér margt og mun með tíma og þolinmæði taka enda.

Heilbrigðiskerfið skiptir okkur öll sköpum

Ég get ekki látið staðar numið án þess að færa þakkir til heilbrigðisstarfsfólksins sem hefur sinnt mér af fagmennsku og alúð. Ég er einlæglega þakklát þeim öllum. Ég klóra mér í kollinum yfir því hversu marga hjúkrunarfræðinga ég hef hitt sem hafa tekið ákvörðun um að hætta störfum og gerast flugþjónar, tímabundið eða til langframa. Með fullri virðingu fyrir mikilvægi ferðaþjónustunnar, þá hljótum við að þurfa að ræða þessa stöðu og ástæður þess að okkar vel menntuðu og færu hjúkrunarfræðingar virðast í vaxandi mæli velja flugþjónustu fram yfir heilbrigðisþjónustu . Ég innti suma eftir svörum og fékk að heyra að ákvörðunin snérist vissulega um betri laun, en ekki síður manneskjulegri vinnutíma og viðráðanlegra álag. Ég fæddi bæði börnin mín á Landspítalanum, kvaddi föður minn þar, hef fylgt móður minni, öðrum ættingjum og vinum þar eftir í veikindum og hef nú sjálf þegið ómetanlega aðhlynningu á þessum stærsta og mikilvægasta vinnustað landsins. Landspítalinn Háskólasjúkrahús er með líf okkar allra í lúkunum og það skiptir sköpum að þetta hjarta heilbrigðisþjónustunnar sé sterkt. Ég stend eftir mína reynslu þétt með þeim tæplega 90.000 Íslendingum sem vilja sjá þá forgangsröðun í okkar samfélagi að starfsfólk LHS geti ávallt sinnt okkur af fagmennsku, öryggi og umhyggju og um leið sinnt forystuhlutverki sínu á sviði menntunar og vísinda. Ég vil að við sýnum þeim og hvert öðru þá virðingu að vinna saman að því að svo sé.


Höfundur greinar: Halla Tómasdóttir

Greinin birtist fyrst á vefsíðu höfundar Hallatomasdottir.is

10 heillandi staðir sem þú ættir að sjá áður en þeir hverfa

Á jörðinni má finna fjölmarga ótrúlega fallega og heillandi staði. Því miður eru sumir þessara staða í hættu af ástæðum sem í flestum tilfellum má rekja til mannskepnunnar. Dagur jarðar var haldinn hátíðlegur í júní, en dagurinn er helgaður fræðslu um umhverfismál. Af því tilefni tók vefritið Business Insider saman lista yfir fallega staði, sem, því miður, eiga á hættu að hverfa eða eyðileggjast. Kínamúrinn Það kemur kannski einhverjum á óvart að Kínamúrinn sé á þessum lista. Staðreyndin er sú að ágangur ferðamanna, veðrun, rof og eyðing á undanförnum árum hefur gert það að verkum að Kínamúrinn er í hættu ef… Lesa meira

Húðflúrsstofa býður upp á að hylja yfir rasísk og klíkutengd húðflúr frítt

Á húðflúrsstofunni Southside Tattoo í Baltimore, Maryland, getur fólk látið hylja rasísk og klíkutengd húðflúr. Dave Cutlip eigandi stofunnar gerir "cover up" yfir húðflúrin án endurgjalds. „Þetta byrjaði þegar einhver kom inn og bað mig um að fjarlægja klíkuhúðflúr af andlitinu hans. Ég gat séð að hann fann til. En að vera alveg hreinskilinn þá gat ég ekki hjálpað honum,“ sagði Dave við GOOD. Eftir að hafa átt langar samræður við manninn þá hreyfði saga hans við Dave. Maðurinn fór frá því að vera klíkumeðlimur í fangelsi yfir í að verða „afkastamikill meðlimur samfélagsins“ með vinnu, eiginkonu og börn. Eiginkona Dave tók hann þá til hliðar og sagði við hann að hann gæti… Lesa meira

Drekktu þrjá kaffibolla á dag og þú lifir lengur

Ef þú drekkur þrjá bolla af kaffi á dag getur það lengt líf þitt. Þetta eru niðurstöður tveggja stórra vísindarannsókna. Þetta á einnig við um þá sem drekka koffínlaust kaffi. Vísindamenn telja að það séu hin mörgu andoxunarefni, sem eru í kaffi, sem gera það svo gott fyrir heilsuna. Lesa meira

„Six-pakk gerði mig ekki hamingjusama“ – Ótrúleg breyting á líðan eftir að hún hætti í vaxtarrækt

Jolene Nicole Jones var í vaxtarrækt. Hún æfði mikið og oft, fylgdi ströngu matarræði og átti lítið félagslíf. Hún áttaði sig á því að hún var ekki hamingjusöm og ákvað að gera eitthvað í því. Hún deildi færslu á Facebook ásamt mynd af sér þar sem hún sýnir þær líkamlegu breytingar sem hafa átt sér stað eftir að hún setti hamingjuna í fyrsta sæti. Hún segir frá ótrúlegum breytingum á líðan sinni í kjölfarið. „Þetta er ekki þessi hefðbundna „fyrir og eftir“ mynd. Ég fór frá því að vera stjórnað af lýjandi ræktarplani, vigta kjúkling og að hafa prótein sjeika… Lesa meira

Afleiðingar foreldraútilokunar fyrir börn: Kvíði, þunglyndi, lágt sjálfsmat og vanlíðan

Á dögunum var haldin ráðstefna um foreldraútilokun, málefni sem Barnaheill styðja að fái faglega umræðu.Yfirskrift ráðstefnunnar var Leyfi til að elska og á henni talaði fjöldi sérfræðinga um málefnið, bæði innlendir og erlendir. Í myndskeiðum á ráðstefnunni komu fram ýmsar upplýsingar byggðar á rannsóknum frá þremur íslenskum sérfærðingum, þeim Heimi Hilmarssyni, félagsráðgjafa hjá barnaverndum þriggja sveitarfélaga á Suðurnesjum og formanni félags um foreldrajafnrétti og Sigrúnu Júlíusdóttur, prófessor í félagsráðgjöf við Háskóla Íslands og formanns Rannsóknarstofnunar í barna- og fjölskylduvernd við HÍ, og Sæunni Kjartansdóttur, sálgreini hjá Miðstöð foreldra og barna.Við birtum hér úrdrátt úr tveimur myndbandanna sem er að finna áYouTube rásinni Leyfi… Lesa meira

Kona deilir átakanlegum myndum til að vara við hræðilegum áhrifum heróíns

Melissa Lee Matos hefur verið í bata frá eiturlyfjafíkn síðastliðið eitt og hálft ár. Hún ákvað að deila myndum af sér þegar hún var sem langt leiddust af fíkninni til að hjálpa öðrum í sömu sporum. „Of margir eru að deyja. Ég á vini sem þurfa að sjá þetta,“ skrifar hún í færslu á Facebook. Það hafa yfir 54 þúsund manns deilt færslunni. Melissa útskýrir hvernig í mörg ár hana langaði að deyja. Hún eyddi mörgum dögum og nóttum í sjálfgerðu dái eftir að hafa neytt of mikið af fíkniefnum. „Svona leit ég út daglega í mörg ár. Þetta er það sem eiginmaðurinn minn… Lesa meira

Þessi taupoki er að gera allt brjálað – Sérð þú af hverju?

Taupoki er að skapa ansi mikið drama á netinu. Munið þið eftir kjólnum sem gerði alla brjálaða og skipti fólk í fylkingar hvað varðar lit kjólsins? Þessi taupoki er að skapa svipað vesen nema sumir lesa „uppáhalds liturinn minn er glimmer.“ Meðan aðrir lesa „uppáhalds liturinn minn er Hitler.“ Netverjar á Twitter voru ekki lengi að benda á óheppilega leturgerð: my fav colour is also hitler pic.twitter.com/0tMnOGpsOG — some quack (@hurlarious) July 23, 2017 This friends, is a PRIME example of why typography is so important https://t.co/W00RJSLgnX — HaileyMarie☀️ (@HappyHayHay25) July 25, 2017 Lmfao wow when choosing the font goes wrong. https://t.co/CXJJ4M2VJg —… Lesa meira

Ég fékk ekki að elska pabba minn

Ég kallaði hann stundum Blóða. Stundum skírnarnafninu hans. En ekki pabba. Það orð var eignað öðrum manni. Ég þekkti ekki Blóða, hafði ekki umgengnist hann frá því ég var lítið barn og ég skildi ekki af hverju fólki fannst skrýtið að ég hefði ekki þörf fyrir að þekkja hann eða umgangast. Í mínum huga stóð hann fyrir flestum þeim löstum og ókostum sem geta prýtt einn mann. Hann hafði svikið mömmu, komið illa fram og hann drakk og ég hafði engan áhuga á að þekkja þannig manneskju. Enda eignaðist ég svo annan pabba svo ég þurfti ekki á honum að… Lesa meira

Svona færðu barnið þitt til að hlýða öllu sem þú segir

Ef barnið þitt hlýðir þér í einu og öllu skaltu sleppa því að lesa lengra. Ef ekki þá gætirðu haft áhuga á að kynna þér efni nýrrar bókar eftir Alicu Eaton, breskan sérfræðing í dáleiðslu. Í bókinni, sem ber nafnið Written Words That Work: How To Get Kids To Do Almost Anything, fer Alicia yfir atriði sem geta breytt hegðunarmynstri barna til hins betra og fengið þau til að gegna betur. Alicia segir að máttur tungunnar sé mikill og það hvernig hlutir eru orðaðir geti skipt sköpum. Í umfjöllun um bókina á vef Mail Online eru nokkur atriði í bókinni týnd til.… Lesa meira