Sædís Inga var kölluð fituhlussa: Sumt grær aldrei á sálinni

Einelti hefur verið mikið í umræðunni og er þess virkilega þörf þar sem þessi viðbjóður viðgengst alltaf, því miður. Þetta virðist ætla að vera eins og skæður sjúkdómur sem aldrei verður komið í veg fyrir alveg sama hvernig reynt er. Sjálf upplifði ég mikið einelti og satt best að segja hefur það enn áhrif á líf mitt.

Ég var grönn og pen þegar ég byrjaði í núll bekk eins og þá var kallað og hlakkaði til að byrja í skólanum. En eftir því sem leið á skólagönguna bætti ég á mig og var hreinlega komin við þröskuld offitu þegar grunnskóla lauk. Eins og flestir vita er það oftar en ekki tekin sem svo kölluð „gild ástæða“ til að níðast á fólki, kalla það öllum illum nöfnum, grýta það og hrinda og jafnvel leggja á það hendur.

Mín ár í grunnskóla fékk ég að kynnast þessu öllu. Ég var belja, fituhlussa, offitusjúklingur, hlass, hvalur og ég tala nú ekki um allan orðaforðan sem telur öll ljótustu orð í íslensku sem fólk getur gert sér í hugarlund að kalla megi með svona svívirðingum. Eitt sinn var ég líka slegin kinnhesti af skólabróður mínum og það í bekkjarstofunni og ekkert var gert.

Sædís Inga höfundur greinar
Sædís Inga höfundur greinar

En það sem ristir dýpst af þessu öllu er þegar skólastjórinn hótaði að slá mig. Við stóðum bekkjarsystur á ganginum í skólanum og hún hafði dregið fram ermarnar á peysunni sinni og sló þeim í andlitið á mér. Og í þann mund sem ég arga á hana að hætta að slá mig gengur skólastjórinn fram hjá .Hann snar stoppaði og spurði hvað gengi á, ég útskýrði það og viðbrögðin voru á þá leið. Hann ýldi brúnir og sagði „Ef þú hættir ekki þessum öskrum slæ ÉG þig.“

Eins og gefur að skilja féllust mér hendur, ég stóð þarna á ganginum orðlaus, gjörsamlega orðlaus og það gerist nú ekki oft. Skólasystir mín hló að þessu og fannst þetta mjög fyndið en ekki mér. Sem betur fer er þetta ekki framkoma sem líðst í dag, hvorki frá skólastjórnendum né nemendum við hvort annað. En eins og ég sagði verður því miður aldrei komið alveg í veg fyrir þetta.

En það sem verra er, er eftirfylgnin. Hversu bugaður er einstaklingurinn eftir svona framkomu til margra ára í grunnskóla? Hversu mikil vanlíðan fylgir fólki sem svona upplifir og hvernig áhrif hefur það á einstaklinginn þegar grunnskóla er lokið og hvernig spjarar hann sig eftir það. Því miður verð ég að segja að eftirfylgnin er engin og tala ég af eigin reynslu.

Mynd/Getty
Mynd/Getty

Einstaklingum er hrint út úr grunnskóla og hann skal gjöra svo vel að kyngja framkomunni, hysja upp um sig og takast á við daglegt líf. Það er enginn sem sest niður með þessum einstakling og spyr hvernig hann hafi það, hvernig og hvort hann sé að vinna úr sínum málum eða hvort eitthvað sé hægt að gera fyrir hann til að aðstoða við að koma ró á sálarlíf hans og vinna úr því sem er kannski margra ára einelti, svívirðingar og oftar en ekki misþyrmingar af hálfu bekkjarfélaga.

Því miður ætlar fólk aldrei að læra, starfsdögum hjúkrunarfræðinga yfir skólaárið fækkar alltaf og fækkar og námsráðgjafar komast oft ekki yfir öll þau tilfelli sem koma inn á borð til þeirra, þó svo þeir séu allir að vilja gerðir til að leysa öll svona mál og hjálpa einstaklingnum… Og ég tala nú ekki um sálfræðiþjónustu í sveitarfélögum úti á landi sem eru virkilega lömuð þegar kemur að þjónustu við börn.

Öll meiriháttar alvarleg tilfelli sem snerta börn úti á landi verður að senda suður til Reykjavíkur sem anna alls ekki þessari þjónustu og úr verður að alls ekki allir fá þá aðstoð sem þeir þurfa. Úr verður að einstaklingar falla á milli rifanna í kerfinu og verða að meiriháttar erfiðum tilfellum sem jafnvel verður aldrei hægt að hjálpa almennilega og eða lækna ástand sem hefði jafn vel verið hægt að koma í veg fyrir með almennilegri aðstoð ef hún hefði verið veitt strax.

Mynd/Getty
Mynd/Getty

Vona ég svo sannarlega að við náum að breyta þessari þróun sem því miður hefur orðið og að við náum einhverri af þessari þjónusti til baka út á land svo landið allt geti byggt upp sterkari einstaklinga sem geti verið virkir þátttakendur í daglegu lífi en ekki lamaðir á kerfinu vegna lélegra þjónustu sem hefði mátt koma í veg fyrir, einungis með bættri þjónustu. Væri því óskandi að ráðamenn þessa lands reyndu nú að grípa til einhverra aðgerða og auka þjónustu við börn á landsbyggðinni og sæu til þess að þau fengu sömu þjónustu og aðrir því að við byggjum jú landið okkar á öllum Íslendingum, ekki bara Reykvíkingum.

-Sædís Inga Ingimarsdóttir

Höfundur greinar er formaður foreldrafélags Oddeyrarskóla og situr í Samtaka og er varaformaður þar. Situr hún einnig í skólanefnd Akureyrar sem fulltrúi foreldra grunnskólabarna.

Saga Dröfn var fullkomin mamma: „Þetta getur nú ekki verið svo erfitt“

Áður en Saga Dröfn Haraldsdóttir eignaðist sitt fyrsta barn var hún fullkomin mamma. Barnið hennar mátti aldrei vera með hor, það átti alltaf að fara að sofa á réttum tíma, borða einungis hollan mat og sjónvarpið átti að vera spari. Einnig skildi barnið hennar alltaf vera vel greidd um hárið, í flottum fötum, vel til fara og að sjálfsögðu áttu heimilið alltaf að vera hreint og fínt. Ég hugsaði að þetta gæti nú ekki verið svo erfitt, bara skipta á bleyjum þegar þess þarf, gefa henni að borða og leika við hana, segir Saga í færslu sinni á Mæður.com Kjarnafjölskyldan Ég… Lesa meira

Ljósmæður opna Snapchat: „Fylgjendur fá mjög fjölbreytta fræðslu og upplýsingar. Við viljum efla foreldra í barneignarferlinu“

Sigrún Gunnarsdóttir, hjúkrunarfræðingur og ljósmóðir ásamt Áslaugu Valsdóttur formanni ljósmæðrafélagsins fannst komin tími til þess að færa störf ljósmæðra nær nútímanum og gera þau sýnilegri. Þær tóku því sameiginlega ákvörðun um að stofna opin Snapchat reikning þar sem nokkrar ljósmæður skiptast á að sýna og segja frá störfum sínum. Hópurinn er orðin mjög fjölbreyttur og öflugur þar sem ljósmæður vinna mjög fjölbreytt störf á mörgum mismunandi stöðum. Við skiptumst á að vera með snappið og því ættu fylgjendur að fá mjög fjölbreytta sýn og fræðslu. Hver og ein tekur ákveðin málefni fyrir og gefur innsýn inn í sín störf, segir Sigrún í samtali við… Lesa meira

Kristín og Binni Löve eiga von á barni: „Við erum mjög spennt“

Kristín Pétursdóttir leikkona og Brynjólfur Löve Mogensson Snapcat stjarna eiga von á sínu fyrsta barni saman í ágúst. Kristín hefur starfað sem flugfreyja undanfarna mánuði en hún hefur meðal annars leikið í bíómyndunum Órói og Fólkið í Blokkinni. Ég er gengin fjórtán vikur og fjóra daga og við erum mjög spennt. Ég var að vísu mjög veik fyrstu 12 vikurnar en það er allt að koma, segir Kristín í samtali við Bleikt. Brynjólf þekkja flestir undir nafninu Binni Löve en hann gerði garðinn frægan á Snapchat. Í dag starfar Brynjólfur sem rekstrarstjóri pizzustaðarins Blackbox Pizzeria. Við óskum þessum verðandi foreldrum innilega til hamingju. Lesa meira

Hvað er raunveruleg vinátta?

Hvað er vinátta? Þetta er spurning sem ég hef velt óþarflega mikið fyrir mér undanfarna mánuði. Einhverra hluta vegna hélt ég alltaf fast í þá hugsun að góður vinur væri sá sem væri búin að vera í kringum þig hvað lengst og þekkti þig því vel. En ég hef komist að því að vinátta er eitthvað allt annað. Að finna sér góða vini sem meta vináttu þína og þú þeirra er mjög dýrmætt. Það virðist flestum vera lítið mál að eignast vini og kunningja, eyða með þeim hellings tíma en átta sig svo á því að í raun voru þetta… Lesa meira

Tanja Ósk var lögð í hrottalegt einelti: „Ég var heltekin af ótta“

Ímyndið ykkur að sex ára gömul dóttir ykkar sé að byrja sinn fyrsta skóladag. Hún er spennt, hlakkar til að eignast vini og verða fullorðin. Eftir skóla kemur hún heim sorgmædd vegna þess að stelpurnar í bekknum leyfðu henni ekki að leika sér með þeim af því að hún var of ljót. Þessi sex ára stelpa var ég. Svona hefst samtal Tönju Ósk Brynjarsdóttur við blaðamann Bleikt. Var sagt að þetta myndi líða hjá Tanja greinir frá því að þetta hafi eingöngu verið upphafið af því einelti og ofbeldi sem hún hefur þurft að sæta í gegnum tíðina. Mér var… Lesa meira

Bjargey um hamingju: „Ég hef upplifað mikinn sársauka og vildi ekki dvelja þar. Ég vildi frelsi“

Hvers vegna finnst sumum allt vera erfitt og leiðinlegt á meðan öðrum finnst lífið almennt skemmtilegt og sjá það jákvæða í stað þess neikvæða. Hvað aðskilur þessa tvo einstaklinga? Með þessum orðum hefur Bjargey Ingólfsdóttir nýjustu færslu sína á Bjargeyogco. Af hverju ertu alltaf svona ógeðslega happý? Um daginn fékk ég þessa spurningu frá fylgjanda í gegnum Snapchat og fékk hún mig til þess að hugsa. Til þess að svara henni þá er ég í fyrsta lagi ekkert alltaf ógeðslega happý. Ég hef farið í gegnum dimma dali og upplifað mikinn sársauka. Sársauka í hjartanu og verki í líkamanum. Ég vildi ekki dvelja þar, því það… Lesa meira

Guðlaug hefur misst fóstur tvisvar sinnum: „Ég fór á klósettið og fann það detta niður, ég var bara ekki tilbúin til þess að sturta“

Guðlaug Sif Hafsteinsdóttir hefur tvisvar sinnum misst fóstur og tók sú lífsreynsla mikið á hana. Segir hún það algengt að fólk tali um það að missa fóstur sé ekkert mál. Fóstrið skolist einfaldlega út og konan eigi í kjölfarið að halda áfram með líf sitt líkt og ekkert hafi í skorist. Ég hef misst fóstur í tvö skipti, þessi tvö skipti voru mjög ólík og ætla ég að segja aðeins frá þeim, segir Guðlaug í einlægri færslu sinni á Amare. Þetta er ekki auðvelt, þetta er þvílíkur missir þrátt fyrir að hafa gengið stutt á leið. Þetta er barnið mitt, litla… Lesa meira

Amanda og Birgir eru vegan og alæta í sambúð: „Engin ein rétt leið í samböndum“

Vegan og alæta í sambúð, hvernig virkar það? Þetta er spurning sem ég fæ að heyra reglulega og eru eflaust enn fleiri sem velta henni fyrir sér án þess að spyrja. Einnig fæ ég stundum fyrirspurnir frá einstaklingum sem vilja gerast grænmetisætur eða vegan en telja að makinn færi ekki sömu leið. Eins og með öll önnur sambönd eru þau misjöfn eins og þau eru mörg og því er engin ein rétt leið. Ég og Birgir erum búin að vera saman í rúm 3 ár og höfum þar af búið saman í um það bil 2,5 ár. Þegar við byrjuðum… Lesa meira

Aldís rakst á gífurlegan verðmun á barnadóti milli verslana: „Þetta hlýtur að vera eitthvað djók!“

Aldís Björk Óskarsdóttir var stödd í barnaversluninni Ólavía og Oliver á dögunum þegar hún rakst fyrir tilviljun á barnadót sem kostaði tæplega átta þúsund krónur. Það sem kom Aldísi svo mikið á óvart var að einungis nokkrum vikum áður hafði hún keypt sömu vöruna á 2500 krónur í Hagkaup. Ég rakst bara á þetta fyrir algjöra tilviljun, ég var að skoða göngugrind fyrir litlu stelpuna mína í Ólavíu og Oliver og ég hugsaði með mér að þetta hlyti að vera eitthvað djók! segir Aldís í viðtali við Bleikt.is Aldís ákvað í kjölfarið að gera sér ferð í Hagkaup til þess að athuga hvort… Lesa meira

13 bráðfyndnar gamanmyndir á Netflix

Það bíða líklega langflestir Íslendingar eftir því að sólin hækki á lofti og vetur konungur láti sig hverfa af landi brott, enda hefur veturinn verið sérstaklega þungur undanfarnar vikur. Það er þó eitt hægt að gera til þess að stytta biðina og það er að koma sér vel fyrir í sófanum með eitthvað gott að narta í og kveikja sér á skemmtilegri gamanmynd. Bleikt tók saman lista af skemmtilegum gamanmyndum sem allar eru í sýningu á Netflix: Hot Fuzz Nick Angel er ekta „ofurlögga“ sem er svo góður í starfi sínu að hann hefur verið sendur af yfirmönnum sínum í lítið, hljóðlátt þorp þar sem að… Lesa meira

Breytir myndum af börnunum sínum í ævintýri

Fjögurra barna faðir vildi taka skemmtilegar og öðruvísi myndir af börnunum sínum og fór því að leika sér að því að breyta umhverfinu með myndvinnsluforriti. John Wilhelm býr í Sviss með konu sinni og fjórum börnum. Faðir Wilhelms var mikill áhugaljósmyndari en sjálfum þótti honum ljósmyndun ekkert sérstök þegar hann var yngri. Það var svo ekki fyrr en Wilhelm fór á námskeið í myndvinnsluforritun og þrívíddarhönnun sem áhuginn kveiknaði fyrir alvöru. Bored Panda greinir frá því að Wilhelm hafi ákveðið að taka myndir af börnunum sínum og vinna þær öðruvísi heldur en venjulega. Útkoman er virkilega skemmtileg og auðvelt er… Lesa meira

Íris tók ákvörðun um að vera einstæð: „Þarna stóð ég, ein, ólétt og með bullandi höfnunartilfinningu“

Mig langar til þess að koma fram og tala um málefni sem kannski margir kannast við. Málefnið er sú ákvörðun sem ég þurfti að taka. Hvort ég vildi halda fóstrinu vitandi það að ég myndi verða einstæð og þurfa að ganga í gegnum allt saman ein. Ég var stödd í London þar sem ég bjó þegar ég fékk þann skell í andlitið að þurfa að ákveða framtíð mína á nokkrum dögum. Það var svo langt frá því að vera auðvelt eins og þær vita sem hafa verið í þeim sporum að þurfa að ákveða hvað gera skal. Það þarf að taka þá ákvörðun, þá í… Lesa meira