Margir eru eflaust þeirrar skoðunar að húðflúr séu eitthvað sem tilheyri nútímanum – mótorhjólagengjum og uppreisnargjörnum unglingum. Staðreyndin er hinsvegar sú að húðflúr hafa lengi verið til í menningunni og konur hafa löngum skreytt sig með óafmáanlegu bleki.
Þessar gömlu ljósmyndir sýna hvernig konur voru brautryðjendur á þessu sviði og settu línuna fyrir komandi kynslóðir.
Samkvæmt vísindamönnum eru elstu merki húðflúrs á Koparaldar „Ísmanni“ sem fannst árið 1991 en talið er að hann hafi verið uppi um 3300 f.Kr. Tattúveringar hafa verið notaðar í Japan í gegnum aldirnar og tengdust þær ýmist göldrum, í fegrunarskyni eða til að auðkenna glæpamenn. Þær konur sem ekki máttu klæðast kimono sem einungis konur af æðri stéttum máttu klæðast gerðu uppreisn með því að láta húðflúra allann líkamann – teikningar sem byrjuðu við hálsinn og enduðu fyrir ofan hné.
Konurnar földu teikningarnar undir fatnaði og eru þær teikningar og mynstur enn á lífi í japanskri húðflúrlist í dag.
Japönsk lög voru sett gegn húðflúrun og árið 1870 var öll slík iðja bönnuð. Eins og oft gerist fór listin því neðanjarðar og blómstraði sem aldrei fyrr – fólk fékk sér tattú til að auðkenna sig, sínar innstu þrár og langanir.
Orðið „tattoo“ kemur frá Tahiti og þýðir einfaldlega „að merkja.“ Var orðið fyrst notað í ævisögu landkönnuðarins James Cook árið 1769 og var um ferðir hans til Kyrrahafsins.
Evrópubúar uppgötvuðu listina að húðflúra en þóttu húðflúr virkilega sérkennileg í fyrstu. Húðflúraðir indíánar og pólynesíubúar voru settir í sirkusa á 18. og 19. öld.
Samuel O’Reilly í New York bjó til fyrstu vélina sem húðflúraði með rafmagni árið 1891. Húsbændur tattúveruðu konur sínar með sínum flottustu listaverkum og voru þær ánægðar að bera þau.
Förðunartattú urðu vinsæl á þessum tíma – litur í kinnarnar, varalitaðar varir og línur í kringum augun. Í kringum fyrstu heimsstyrjöldina urðu húðflúrin meira í þjóðernisanda, bæði teikningar og tákn.
Í lok þriðja áratugsins höfðu bandarískir sirkusar meira en 300 manns í fullri vinnu við að sýna tattúveraða líkama sína. Þá þótti ekki jafn eðlilegt að vera með tattú eins og við þekkjum það í dag…
Heimild: DailyMail
























